Ks. Kardynał Stefan Wyszyński (1901 – 1981) to postać zasłużona dla Kościoła i ojczyzny. Przez lata walczył z władzami komunistycznymi. Długotrwale aresztowany, nigdy nie zapominał o tym co ważne. Nie ugiął się i nie zdradził swoich ideałów. Cenię go za umiłowanie sprawiedliwości, wolności oraz szacunku dla człowieka. W swoich wypowiedziach wiele razy zwracał uwagę na doniosłą rolę rodziny i dzieci jako przyszłości narodu. Mawiał Naród to rodzina rodzin. W mojej opinii posiadał cechy, które winny charakteryzować każdego patriotę. Warto w tym miejscu przytoczyć jego słowa Prawdziwa miłość do Ojczyzny opiera się na głębokim przywiązaniu i umiłowaniu tego co rodzime, niezależnie od czasu i przestrzeni.
W swoich działaniach pragnę kierować się zasadami wyznawanymi przez Kardynała Wyszyńskiego. Pamiętając o tym, że o jego wielkości świadczyły nie słowa przez niego wypowiadane, choć niezwykle głębokie i godne poznania, ale konkretne działania.
Inną postacią, którą podziwiam za upór, odwagę i wytrwałość jest Margaret Thatcher (ur. 1925). Chociaż nie identyfikuję się z wszystkimi jej poglądami politycznymi, to nie mogę stwierdzić, że jako kobieta-polityk nie imponuje mi. Była najdłużej urzędującym brytyjskim premierem w XX w. Jedyna kobieta, która kiedykolwiek w Wielkiej Brytanii była wybrana na szefa partii rządzącej, a razem z Margaret Beckett jako jedyne pełniły funkcję ministra z najważniejszej grupy resortów tzw. Great Offices. Często powtarzam sobie jej słowa. Podziwiam ją za to, że udowodniła, iż kobieta może być politykiem i to skutecznym. Pokazała, że płeć nie stoi na drodze do realizacji własnych celów życiowych. Nie zrażały ją niepowodzenia, a wręcz przeciwnie – motywowały do jeszcze większej aktywności.
Eugeniusz Kwiatkowski (1888 – 1974) to polski polityk i działacz gospodarczy II Rzeczypospolitej. Jego głównym zamierzeniem był równomierny rozwój wszystkich regionów Polski. Kładł nacisk zwłaszcza na rozwój terenów zaniedbanych pod względem gospodarczym. Uważał, ze kraj jest silny wtedy, gdy wszystkie jego regiony są mocne. Po II wojnie światowej był pełnomocnikiem rządu do spraw odbudowy Wybrzeża. Przez wiele lat był szykanowany przez władze PRL, wskutek odmowy współpracy. Z całą pewnością to jeden z najwybitniejszych Polaków ubiegłego stulecia. Zaimponował mi tym, że w swojej działalności politycznej kierował się przede wszystkim zasadami moralnymi.
Z opracowań poświęconych jego osobie jasno wynika, że mimo posiadanych zdolności (m.in. przywódczych, organizatorskich, szerokiej wiedzy technicznej i ekonomicznej) pozostał skromnym człowiekiem szanującym innych bez względu na ich pozycję społeczną. Tak właśnie wyobrażam sobie sylwetkę pozytywnego polityka dbającego o wspólne dobro.
Matka Teresa z Kalkuty (1910 – 1997) – założycielka Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Miłości. Laureatka Pokojowej Nagrody Nobla. Od 1948 roku na ulicach Kalkuty pomagała trędowatym, umierającym i porzuconym. Do końca życia pracowała pomagając ludziom, apelując jednocześnie zawsze o poszanowanie godności drugiego człowieka. 19 października 2003 roku została beatyfikowana przez Papieża Jana Pawła II. Był to najszybszy proces beatyfikacyjny w historii. Matka Teresa powiedziała Nigdy nie zajmuję się tłumami, lecz jedną osobą. Gdybym spojrzała na tłumy, nigdy bym nie zaczęła. Matka Teresa to wielka osobowość, wielki człowiek. Dążyła w życiu do prawdy. Zawsze mówiła to co myśli, nie zwracała uwagi na zbędne konwenanse, grzeczności, formy, ceremonie. Nie było dla niej ludzi równych i równiejszych. Każdy był dla niej po prostu człowiekiem.
Święty Maksymilian Maria Kolbe (1894 – 1941) beatyfikowany 17 października 1971 przez papieża Pawła VI. Jego kanonizacja przez papieża Jana Pawła II 10 października 1982 była wyrazem uznania za jego twardość cnót w działaniu i męczeńską śmierć. Podziwiam Ojca Kolbe za wielką wiarę w Boga. Za ufność w sprawiedliwość, odwagę i brak lęku. Przebywał w obozie koncentracyjnym. Obozowy zwyczaj nakazywał, że w przypadku ucieczki jednego z więźniów, dziesięciu innych za niego zostaje skazanych na śmierć. Taka sytuacja miała też miejsce na oddziale, w którym przebywał Ojciec Kolbe. Jednak nie wybrano Ojca Kolbe, a innego mężczyznę Franciszka Gajowniczka. Ojciec Kolbe dowiedziawszy się, że jest on ojcem rodziny, poprosił strażników o zamianę. Dobrowolnie oddał swoje życie za życie drugiego człowieka. Któż z nas poświęciłby swoje życie na rzecz obcego człowieka? Podziwiam Ojca Kolbe za niezłomność charakteru, za rycerskość, odwagę i szlachetność. Pragnę też dodać, że był niezwykle aktywnym księdzem. Założył stowarzyszenie osób świeckich Rycerstwo Niepokalanej, zajmujących się apostolstwem pod znakiem Maryi. Wydawał też pismo katechetyczne pod podobnym tytułem.
Milton Friedman (1912 – 2006) to wybitny amerykański ekonomista, twórca monetaryzmu, laureat nagrody Nobla w dziedzinie ekonomi w 1976. Był wielkim obrońcą wolnego rynku. Promował również zmniejszenie roli rządu w gospodarce wolnorynkowej, by zapewnić stabilność polityczną i wolności. Pisał, iż nawet gdyby gospodarka wolnorynkowa nie była najsprawniejsza, propagowałby ją z powodu wartości, jakie przedstawia: swobody wyboru, wyzwania, ryzyka, dyscypliny monetarnej oraz niezależności banków centralnych. Obecna po wsze czasy jest recepta Friedmana na rozwój gospodarczy kraju. Twierdził, że należy ograniczać wydatki rządu, stworzyć wolny i konkurencyjny rynek, wprowadzać niskie podatki i niską inflację oraz ograniczyć regulacje prawne utrudniające funkcjonowanie przedsiębiorców. Po śmierci tego wielkiego ekonomisty w polskich komentarzach mówiono, że bez niego nie byłoby transformacji w Polsce w 1989 roku.
Adam Smith (1723 – 1790) – twórca ekonomii klasycznej i liberalizmu gospodarczego. Zajmował się problemami pomnażania bogactwa narodów; sformułował podstawy funkcjonowania mechanizmu rynkowego – teorię tzw. niewidzialnej ręki rynku. Jedna z jego popularnych teorii głosiła, że wykonana praca decyduje o wartości wszystkich dóbr materialnych. Podzielam poglądy Smitha dotyczące przekonania, że największą dochodowość zarówno jednostce, jak i społeczeństwu przynosi przedsiębiorstwo indywidualne w warunkach wolnej konkurencji. Adam Smith dopuszczał interwencję państwa w życie gospodarcze w niektórych dziedzinach (np. ustanawianie stopy procentowej, obowiązkowe nauczanie powszechne). Adam Smith imponuje mi tym, że był twórcą pierwszego naukowego systemu ekonomii. Opracował on podwaliny dla późniejszych ekonomistów.
